نمیشناسمش هنوز و هیچگاه

مردی  با صدای از نفس افتاده

و گاه با صلابتی کهن چون سرزمینش

مدتها بود که سه شنبه شب ها یک هفته در میان به خانه فرمانیه نمی رفتم و خرداد بود که دانستم دیگر صاحب خانه نیست و دیگر  نیست روزی که پیرمرد  سه شنبه شبها را  ببینم  ...

نمی دانم آن کتابها که میگفت باید تمام  شوند ، شد؟!

نمی دانم آن ناگفته ها را که گفت باید گفت، گفت؟!

پیر ورجاوند ایران ،

چه خوشبخت مردیست  که سالیست در آغوش مام میهن آرمیده!

نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم خرداد 1387 ساعت 14:58 توسط نگار سایه

[ ) ] [  ] [ 5 ]