ماده 220 قانون مجازات اسلامی: هرگاه پدر یا جد پدری فرزندش را بکشد قصاص نمی شودو تنها به پرداخت دیه و تعزیر محکوم خواهد شد. از ابتدای سال 86، شش مورد فرزند کشی توسط پدران در نقاط مختلف کشور گزارش شده است
و این آمار بیانگر رو به گسترش بودن این جرم در جامعه می باشد.
فرزندان کم سال به دلایل متعدد ناموجهی به دست پدرشان به خشونت آمیزترین
اشکال به قتل رسیدند و قانونگذار با استناد به این ماده قانونی قاتلان رو تنها به
پرداخت دیه و تعزیر محکوم می کند ...که البته پرداخت دیه هم منوط به وجود
شاکی می باشد.
یعنی از آنجایی که قتل طفل نابالغ توسط فرد بالغ قصاص دارد ( ماده 223
قانون مجازات اسلامی)
، چنانچه مردی کودک 3 ساله غریبه را به قتل برساند محکوم به قصاص
می شود ، اما اگر طفل 3 ساله خود را با وحشیانه ترین روشها به قتل برساند
محکوم به قصاص نیست...
مگر نه اینکه قتل کودکی توسط پدرش ، مراتب خشونت آمیزتر و رقت بار تر
از قتل وی به دست فردی غریبه است؟!
تاسف آورتر اینکه چنانچه پدری بر اثر بد رفتاری ، اعتیاد و... در صورت
جدایی پدر و مادر ، حضانت فرزند خود را به موجب رای دادگاه از دست
بدهد ، همچنان حق ولایت بر وی خواهد داشت .
یعنی پدری که حتا صلاحیت نگهداری از فرزندش را ندارد در قتل وی
از قصاص مبراست!
نکته دیگر اینکه : آیت الله صانعی که به ارائه فتواهایی در حمایت از
زنان در میان مراجع کنونی شیعه، شهره هستند ، همسو با
برخی علمای اهل سنت ، در راستای فتاوای حمایتی از حقوق زنان
، مادر را نیز از قصاص در صورت قتل فرزند معاف دانسته اند!
با تمام احترام به این مرجع بزرگوار...
کاش کمی هم این عالم روشن بین در پی احقاق حقوق کودکان بینوا در
فقه اسلامی بودند ... که در صورت قانونی شدن چنین فتاوایی قربانی
احقاق حق مادرانشان نیز خواهند بود!
شناختن والدین ، چه پدر ، چه مادر و چه پدر بزرگ و... به عنوان مالک جان
فرزند بی عدالتی آشکاریست!
قصد تایید اعدام را ندارم و امیدوارم روزی اجرای این حکم به طور کامل
کشور متوقف شود .
اما صحبت از برابری اجرای قانون در قتل یک انسان است.
صحبت از قتل کودکی بی گناه در کانون امن (!!) خانواده، جایی
که تنها پناهگاهش محسوب می شود،...!
نوشته شده در پنجشنبه بیست و دوم شهریور 1386 ساعت 16:44 توسط نگار سایه