يكي از موارد نقض حقوق بشر كه به كرات مورد اعتراض فعالين جنبش زنان در ايران قرار گرفته، موضوع نابرارابري زن و مرد در قصاص و ديه است!
طبق ماده 209 قانون مجازات اسلامي :
" هرگاه مرد مسلماني عمدن زن مسلماني را بكشد محكوم به قصاص است،
ليكن بايد ،ولي قبل از قصاص قاتل نصف ديه مرد را به او بپردازد!!!"
ماده 258 نيز بر نابرابري زن و مرد در قصاص تاكيد دارد.
قانون مجازات اسلامي آشكارا ارزش مادي نيمي از پيكره فعال و پوياي جامعه را - علاوه بر ارزش شهادت در احكام قسامه و...كه در بحثهاي ديگر به آن خواهم پرداخت -نصف مردان مي شمارد.
قانونگذار به تبعيت از فتواي مشهور فقهاي اماميه و با استناد به روايات امامان شيعه - به ويژه امام صادق- با اين توجيه كه جنس مذكر ركن اقتصادي خانه محسوب مي شود ، رد فاضل ديه را براي جبران زياني كه خانواده ( قاتل!) متحمل مي شود ، فرض دانسته است.
اين قانون بارها موجب شكنجه رواني خانواده داغدار، در ناتواني از قصاص قاتل جگرگوشه خود ، به دليل فقر مالي شده است.
ضمن اينكه شوربختانه بايد ياد آور شوم اين قانون از فقه شيعه استنباط شده و فقهاي اهل سنت به قصاص بدون شرط در قتل مرد و زن -با استناد به آيات قرآن كه مشهورترين آنها آيه 45 مائده است - تاكيد دارند.
آيا توجيه ركن اقتصادي بودن مرد در روزگاري كه زنان نيز مبناي اقتصادي خانواده را تشكيل مي دهند، منطقيست ؟
آيا رواست بشنويم زن تحصيلكرده و فاخر امروزي به دست مردي معتاد و لاابالي به قتل رسيده و اكنون خانواده زن براي جبران خسارت مرد معتاد بايد چندين ميليون تومان را به خانواده قاتل بپردازند تا معتاد قصاص شود يا اينكه خود به نصف ديه راضي شوند و...؟!
پس كارايي شعار پويايي فقه كه بارها شنيده ايم چه مي شود؟
اگر دست كم فقه سنت، قصاص زن و مرد را در قتل برابر مي داند اما در مورد نصف بودن ديه زن و مرد -كه ماده 300و 301 قانون مجازات اسلامي بر آن دلالت دارد - علماي شيعه و سني متفق القولند و اين مساله جزء اجماع فريقين مي باشد!!!
با اين حسن اجماع علماي شيعه و سني دختر از زمان جنيني و در رحم مادر به جرم زن بودن از ارزشي نيم ارزش پسران برخوردار است!
پرسش اينجاست كه آيا اينگونه قيمت گذاشتن بر آدميان با عدالتي كه بسياري از اديان داعيه دار آن هستند، منافات ندارد؟
از خود قرآن كه آقايان سنگ آن را بر سينه مي زنند مگر آيه الذي خلقناكم من نفس الواحده استخراج نمي شود؟
آيا مي توان جنسيت را معياري براي ارزشگذاري انسانها قرار داد و كسي را كه ركن زايش و بقا ، مظهر عشق و مهر در طبيعت است نيم بهاي ديگري خواند؟!
پ ن1: به تازگي قوه قضاييه در گامي پسنديده كه جاي خرسندي دارد ديه زن و مرد را دست كم در تصادفات رانندگي برابر دانسته است، اميد كه چنانچه اين مهم اجرايي شود - و آقايان علما اجازه بدهند-
، در گامهاي بعدي در همه زمينها نيز تساوي زن و مرد به قانون تبديل شود.
پ ن 2 : همچنان كه بارها نوشته ام قصد تاييد حكم اعدام را ندارم و مقصودم برابري در اجراي قانون بوده است!
نوشته شده در یکشنبه دوم تیر 1387 ساعت 14:40 توسط نگار سایه